Sait Faik bu ilk romanında bize “küçük insanlar”ın hikâyesini anlatmaya devam ediyor. Romanın ana karakterleri: aylak ve ayyaş Ali Rıza, kızı Melek, evlatlığı Hikmet ve bir gün hayatı onlarla kesişen Fahri. İnsanca bir yaşamın asgari şartlarını teminde zorlanan insanların hayat kavgasının sembolü bir balıkçı teknesi: Medârımâişet Motoru. Hikmet, bu teknede işçi; canla başla çalışmasının bedeli haftalık 5 lira. Melek’in berber Dimitro’nun yanına çırak girişi Burgazada için radikal bir yenilik olduğu kadar aile için de bir umut. Hemen yanı başlarındaki Kaşık Adası Ali Rıza için bir kaçış, Hikmet için çocukluk anılarına ev sahipliği yapan bir sığınak. Zengin çocuğu Fahri’nin amcasının yanında kalmak üzere yaptığı tren yolculuğu hayatındaki ve fikirlerindeki radikal değişimin başlangıcı: Erzurumlu dalgıç Ragıp, kabadayı Ata, öğretmen Fahrettin sım bu değişimin temel taşları. Ne var ki Burgaz’da Melek’le başlayan dostlukları uzun sürecek gibi değil çünkü Fahri tifoya yakalanmış. Bu ölümcül hastalık Melek’in saadeti kadar ailenin göreceli refahı için de bir felaketi hazırlıyor. Hikmet ve Ali Rıza’nın bir mahpushane koğuşundaki hayat muhasebesi: bir sigara dumanıyla savrulup giden onca hayal.
- Etiket fiyatı
- 445,00
- İlk Basım Tarihi
- Haziran 2025
- Kitap Adı
- Medârımâişet Motoru
- Yazar Adı
- Sait Faik Abasıyanık
- Sayfa Sayısı
- 212
- ISBN
- 9786256086487
- Marka
- Kule Kitap
- Kitap Boyutu:
- 135 x 195
- Yayınevi Alt Markası Adı
- Kule Kitap
Sait Faik Abasıyanık (18 Kasım ya da 22 Kasım ya da 23 Kasım 1906 - 11 Mayıs 1954), Türk hikâye ve roman yazarı, şair. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından birisi olan Sait Faik, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılar nedeniyle Türk edebiyatının köşe taşlarından biri olarak kabul edilir.
Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yenilikler nedeniyle, "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir. Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, iyi ve kötü taraflarıyla, olduğu gibi ama aynı zamanda şiirsel ve usta bir dille anlattı. Döneminin pek çok sanatçısından farklı olarak, kendisini Batı'daki gelişmelerle sınırlamadı, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmedi, belli bir tarzın takipçisi olmadı. Asaf Hâlet Çelebi'nin ifadesiyle "Sait Faik kendi ismi içinde mahsur kalacaktır. Hele bizde son zamanlarda onun bazı raté taklitleri türemekle beraber muhakkak ne kendisinden evvel ve ne de sonra ona yakın kimse gelmedi."
Toplumsal sorunlara değil, bireyin toplum içindeki sorunlarına eğilen Sait Faik, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkarak insanın hakikatini anlamaya çalıştı. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını, balıkçı, işsiz, tacir, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlattı. İnsanların yaşama biçimlerini, arzularını, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer aldı.
1929 yılında başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Sait Faik'in tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içeriyordu. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırdı. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan, izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir.
Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont ve Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Sait Faik, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu ve Demir Özlü gibi yazarlara ışık tuttu. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene Sait Faik Hikâye Armağanı verilmektedir.
(Vikipedi'den alındı.)
