Bir türlü gelmeyen sevgiliyi beklediğiniz Havuz Başı’ndan sakın ayrılmayın. Sıkıntınızı dağıtmak üzere bir Murtaza Çavuş’la Hacer Ana gelip yanınıza oturmak üzeredir.
Kimdir bu rüyalarına girip “Affet beni baba! Ölmüş anama acı!” diyen ve sonra kendisiyle çatışan delikanlı? Oysa o hiç evlenmedi. Yoksa bu kâbuslar şimdi adını bile hatırlamadığı liseli aşkını rakibine terk ettiği için vicdanında açılan yaradan sızan kanlar mı? Peki ya herkesin ona benzettiği adam, o da mı o günlerin unutulmak istenen bir parçası?..
Sonbahar taşkınları sinsidir Sakarya’nın, tek düşmanı fukaralardır. Oysa ilkbahar taşkınları merttir, zengin-fakir ayırt etmeyen bir afettir. İşte o gün hem sel sularının elinden almıştır Fadime’yi hem de babası Hacı Ağa’nın. Ve o gün Sakarya zengin Hacı Ali’yi fakir damadı ile eşitlemiştir.
İnsanın kendisiyle baş başa kalmak istediği anlarda bir şehir parkından daha güzel pek az yer vardır. Ve bu Parkların Sabahı, Akşamı, Gecesi başka başka kişilere aittir. Gündüzleri çocuklarla dadılarınındır. Akşamları tenhalaştıkça sıcak bir yuvadan mahrum olanlar sökün eder. Geceleri -bekçiler müsaade ederse- parklar evsizlere ve serserilere şefkatli bir ana kucağı olur…
- Etiket fiyatı
- 310,00
- İlk Basım Tarihi
- Mart 2025
- Kitap Adı
- Havuz Başı
- Yazar Adı
- Sait Faik Abasıyanık
- Sayfa Sayısı
- 132
- ISBN
- 9786256086395
- Marka
- Kule Kitap
- Kitap Boyutu:
- 135 x 195
- Yayınevi Alt Markası Adı
- Kule Kitap
Sait Faik Abasıyanık (18 Kasım ya da 22 Kasım ya da 23 Kasım 1906 - 11 Mayıs 1954), Türk hikâye ve roman yazarı, şair. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından birisi olan Sait Faik, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılar nedeniyle Türk edebiyatının köşe taşlarından biri olarak kabul edilir.
Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yenilikler nedeniyle, "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir. Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, iyi ve kötü taraflarıyla, olduğu gibi ama aynı zamanda şiirsel ve usta bir dille anlattı. Döneminin pek çok sanatçısından farklı olarak, kendisini Batı'daki gelişmelerle sınırlamadı, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmedi, belli bir tarzın takipçisi olmadı. Asaf Hâlet Çelebi'nin ifadesiyle "Sait Faik kendi ismi içinde mahsur kalacaktır. Hele bizde son zamanlarda onun bazı raté taklitleri türemekle beraber muhakkak ne kendisinden evvel ve ne de sonra ona yakın kimse gelmedi."
Toplumsal sorunlara değil, bireyin toplum içindeki sorunlarına eğilen Sait Faik, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkarak insanın hakikatini anlamaya çalıştı. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını, balıkçı, işsiz, tacir, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlattı. İnsanların yaşama biçimlerini, arzularını, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer aldı.
1929 yılında başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Sait Faik'in tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içeriyordu. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırdı. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan, izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir.
Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont ve Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Sait Faik, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu ve Demir Özlü gibi yazarlara ışık tuttu. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene Sait Faik Hikâye Armağanı verilmektedir.
(Vikipedi'den alındı.)
